هفتم سرطان 1404- بیست وهشتم جون 2025. نوشته ها واشعاری از: فاطمه سروری، سید احمد بانی، کریم بیسد، نیلوفر ظهوری راعون، عتیق الله نایب خیل، مختار دریا، نبیله فانی، لیلی غـزل، اسد روستا، حمید آریار من، غلام فاروق سروش وبا گزارشی از سال 2012 از واسع بهادری.

 

شبگیر پولادیان

ار چند گویند امسال سال اژدهاست؛

بااینهمه سال‌‌تان میمون باد!

ما و سال دگر

از چاله بر آمدیم در چال دگر

کی گفته دگرگونه شود حال دگر

نو کی شود این لباس فرسوده گهی

سال نو ما کهنه‌تر از سال دگر

ما در گذریم و با زمان‌ها گذریم

ما را نه زمانی‌ست زمان دگریم

گردنده زمانه جابه جا می‌ماند

ما باز نیابیم که یک ره‌گذریم

از راه رسید سال و ماه دگری

آیین نوی‌ مسیر راه دگری

رفتند همه به راه و ما بیراهه‌

از چاله فتادیم به چاه دگری

سال دگری آمد و ما می‌مانیم

آن سنگ صبور جا به جا می‌مانیم

گویند توقف نه‌کند سیر زمان

پیوسته به جا چنین چرا می‌مانیم؟

ما سال ندانیم چه رنگ‌است هنوز

این‌راه دراز و پای لنگ‌است هنوز

سرمایه‌ی دیگران همه صلح و امید

رهتوشه‌ی ما متاع جنگ‌است هنوز

Alle Reaktionen:

38Du, Shoja Shefa, Sakhi Ghairat und 35 weitere Personen