تبار لاله. محتار دریا

مختار دریا

                         

لاله تبار

خونین کفن و داغ به دل لاله تبارم

 دردامن صحرا ست عیان نقش و نگارم

 سیراب بود ریشه ام از خون دل من

 با راست روان بسته بود قول و قرارم

قامت کشم اندر دل صحرا به بهاران

هر چند که من چهره پر از گرد وغبارم

بشگفته لب و سینه پر از درد نهانی

پنهان شده در مجمر اندیشه شرارم 

چون مشت غضب سرکشم از خاک به صد رنگ

 فریاد حقیقت شنوید از سردارم

هرچند بُرد داس جفا سر ز تن من

 این است به میدان وفا رمز شعارم

سر میدهم و ریشه ی من دردل خاک است

 همچون علم خیزش خونین به بهارم

خون میچکد از واژه خونین تو دریا

من با تو ام ای سر بکف لاله تبارم

۲ ماه می ۲۱