به مناسبت چهل و سومین سال کودتای ثور

 

نصیرمهرین

                       به مناسبت چهل و سومین سال کوتای هفت ثور

 

بدون فراموشی پیشینه ها ویا نادیده گرفتن حافظۀ تاریخی؛ رویدادهای بیش از چهل سال پسین، نقش کودتای ثور و پیامدزایی های آنرا همواره در جبین دارد. اگر نمادهای هشت ثور با کابل سوزی و غم آوری های ویژۀ خودشان، اگر انسان آزاری شریعت اسلامی طالبان و فساد زایی های حکومت های بیست ساله، با توجه به ماهیت افکار و راه ورسم سیاسی هر کدام طرف توجه می آیند، دیدن سیرفعل وانفعالات آن نقطۀ زمانی یا کودتا را فراموش نمیکند.

یکی دیگر از نیاز های تأمل همشیه گی برنقش کودتای ثور از آنجا ناشی میشود که اسناد و مدارک بیشماری از شکنجه واعدام، قبرهای جمعی، تحمیل مهاجرت، و اندوه گستری ها را در اختیار داریم. اما جفا کاران تا اینکه سر در گریبان ببرند و با نقد گونۀ حکومتداری ستمگر، خود را به عنوان انسان متحول شده، معرفی کنند، با فراز آوردن سایر اشکال موجود ودیده شدۀ جفا آمیز ویا سپر گرفتن مسائل قومی، سعی در برائت بیرحمی های خود به خرچ میدهند. درحالیکه رشد جامعه و گسست از ساختار های زیانبار و مردم ستیز، مستلزم نکوهش و طرد آن افکار، اندیشه ها و ساختار های شکنجه آمیز و وابسته به بیگانگان است.

به مناسبت سالروز کوتای ثور با توجه به نکات بالا و یادآوری از قربانیان مظلوم، از زندانیان وشکنجه دیده گان و یاد از خانواده های غم دیدۀ آنها، تاکید میشود که هر نوع تلاش فرهنگی و هر گونه زحمات سیاسی، اگر همراه با نکوهش، نقد وطرد پیشینۀ مردم آزاری در افغانستان نباشد، توقعی جز بازآمدن وتداوم جنایت را شاهد نخواهیم بود.